میراث فرهنگی هزاره گنجینه‌ای زنده از تاریخ، زبان، موسیقی، پوشاک سنتی، آیین‌ها و روایت‌های نسل‌به‌نسل است. در این بخش، فرهنگ هزاره را از زاویه‌های گوناگون می‌شناسیم: از گویش هزارگی و نغمه‌های دمبوره تا لباس سنتی، رسم و رواج، مکان‌های فرهنگی و خاطره‌های تاریخی مردم هزاره.
هدف ما مستندسازی و حفظ میراث فرهنگی هزاره‌ها برای نسل‌های آینده است؛ تا هویت، حافظه و فرهنگ هزاره‌گی همچنان زنده بماند و در دسترس محققین، علاقه‌مندان و نسل جدید قرار گیرد.
بیائید میراث مان را بشناسیم؛ بازگو کنیم و زنده نگهداریم
معرفی دمبوره توسط داود سرخوش در شام دمبورهدر این ویدیو داود سرخوش دمبوره را به معرفی می گیرد و بعضی تکنیک ها و روش های استفاده درست آن را به صورت عملی به معرفی میگیرد و همچنین دلیل که چرا این میراث گران بها هزارها سال دوام کرده است و امروز به عنوان یک میراث برجسته فرهنگی هزاره ها شمرده می شود.
مشاهده میراث
منتوی هزارگی؛ غذای سنتی و محبوب مردم هزارهمنتو یکی از غذاهای شاخص و عزیز سفرهٔ هزارگی است. خمیر نازک گندمی، با مواد خوش‌طعم پر می‌شود، در بخار پخته می‌گردد و با چکه (ماست چکیده)، سُس سرخ و حبوبات یا گوشت قیمه سرو می‌شود. این غذا بیشتر در مهمانی‌ها، عید و گردهمایی‌های خانوادگی پخته می‌شود و نشانهٔ مهمان‌نوازی و دست‌پخت خانم‌های هزاره است.
مشاهده میراث
تاریخچه ای شفاهی جنگ هزاره ها ۱۸۹۱ الی ۹۳در این قسمت آقای محمدگلزاری تمام اسناد و کامنتری هزارستان و درک جنگ هزارستان و بررسی ابعاد جنگ را بررسی می کند.
مشاهده میراث
آهنگ زیبایی دل من شکوه نکن با صدای رسایی داود سرخوشآهنگ دلنشین و زیبایی دل من شکوه نکن با صدای رسا و دلربای داود سرخوش سلطان قلب ها.
مشاهده میراث
دمبوره؛ آوازِ پاک کوهستان و حافظهٔ زندهٔ مردم هزارهدمبوره ساز دوتار و بی‌پرده‌ای است که از یک قطعه چوب توت یا زردآلو تراشیده می‌شود و سال‌هاست آواز، شعر و روایت‌های مردم هزاره را همراهی می‌کند. این ساز تنها ابزار موسیقی نیست؛ حافظهٔ شنیداریِ یک قوم است. در شب‌نشینی‌ها، محفل‌های روستایی و مجلس‌های شادی، دمبوره همان صدایی است که شعر هزارگی را به دل مردم می‌رساند. این مقاله تاریخچه، ساختار، شیوهٔ نواختن و اهمیت فرهنگی دمبوره را بررسی می‌کند.
مشاهده میراث
پوشاک و هنرهای دستی هزاره‌ها؛ میراثی از تار، رنگ و نقشلباس سنتی هزاره‌ها تنها پوششی برای تن نیست؛ بخشی از هویت فرهنگی مردمی است که ذوق، مهارت و تجربهٔ زندگی خود را در تار و پود پارچه، بخیه‌های یخن، چین‌های پیرو، نقش کلاه و آویزه‌های زرینه ثبت کرده‌اند. از برک‌بافی و دوخت پوشاک زمستانی تا سوزن‌دوزی، گلدوزی، مهره‌دوزی و آرایش لباس عروس، این میراث پیوندی میان هنر، زندگی روزمره و حافظهٔ خانوادگی به وجود می‌آورد. کتاب «صنایع دستی هزارگی» نوشتهٔ دکتر حفیظ‌الله شریعتی و پژوهش‌های تخصصی دربارهٔ پوشاک و سوزن‌دوزی هزاره‌ها، نمونه‌های متنوعی از این پیوند را معرفی می‌کنند.
مشاهده میراث